Gül, dalından koptu, yere düştü
Yakın uzak, örtüsüne üşüştü
Yüzler yere, gözler göğe dönüştü
Gözyaşları yağmur oldu
Yağdı solgunun üstüne
İniltiler, aynı acıda buluştu
Hepsi birden bir mezara doluştu
Bu ayrılık, ta yürekten kopuştu
Duaları yorgan ettiler
Serdiler yorgunun üstüne
Yel vurur, zaman durur, mekân kurur
Gül, kundağında uyur
Melekler koku getirir
Dökerler yolcunun üstüne
İnsanlar, Hesap günü duruşur
Kara yüzler, kara günden buruşur
Temiz gözler, sevinç ile oğuşur
“Selam!” sözü, semalarda uçuşur
Saçılır olgunun üstüne!
*
(Ali Rıza Güneş)
